«اراندی چاوز»، محقق اصلی مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین توضیح می‌دهد:

«حتی اکنون (چهار سال بعد آن کاهش چشمگیر) جدیدترین تصاویری که در ژوئن گذشته گرفته‌ایم، نشان می‌دهند که میزان ابرها به سطح قبلی خود بازنگشته که این موضوع بسیار هیجان‌انگیز و غیرمنتظره است؛ به‌خصوص که دوره قبلی فعالیت‌های کم ابرهای نپتون تقریباً به این اندازه چشمگیر و طولانی نبود.»

ارتباط بین ابرهای نپتون و خورشید

تیم تحقیقاتی توانست ارتباطی بین مقدار ابرهای نپتون و چرخه خورشیدی آن پیدا کند که یک الگوی 11 ساله را نشان می‌دهد.

در زمان‌های خاصی، تعداد لکه‌ها و شعله‌های خورشیدی از خورشید افزایش پیدا می‌کند که باعث افزایش پرتوهای فرابنفش (UV) در منظومه شمسی می‌شود.

به‌نظر می‌رسد که این تابش بر ابرهای نپتون تأثیرگذار است، زیرا تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد که دو سال پس از اوج چرخه خورشیدی، ابرهای بیشتری در آن وجود دارد.

به گفته محققان، دلیل این تأخیر دوساله فرایندهای شیمیایی است که در جو سیاره انجام می‌شود

«ایمکه دی پاتر»، محقق ارشد این پژوهش می‌گوید:

«این داده‌ها قوی‌ترین شواهدی هستند که نشان می‌دهند پوشش ابر نپتون با چرخه خورشید همبستگی دارد. یافته‌های ما از این نظریه حمایت می‌کند که پرتوهای فرابنفش خورشیدی، زمانی که به‌اندازه کافی قوی هستند، ممکن است باعث ایجاد یک واکنش فتوشیمیایی شوند که ابرهای نپتون را تولید می‌کند.»

اکنون محققان قصد دارند به ردیابی فعالیت ابرهای سیاره ادامه دهند تا متوجه شوند خورشید چگونه بر ابرها تأثیر می‌گذارد و آیا ابرها در سطوح پایین‌ترین نیز ظاهر می‌شوند یا خیر.

منبع:دیجیاتو