درایوهای  دیسک سخت (هارد دیسک)  در صورت استفاده منظم به راحتی دچار مشکل می شوند .

پیش از آن که غیر قابل استفاده شوند، باید اطلاعات به دیسک جدیدی منتقل شود زیرا با خرابی دیسک سخت، اطلاعات ذخیره شده در آن نیز برای همیشه از بین می روند.

پروژه سیلیکا؛ بایگانی شیشه ای مایکروسافت

پروژه سیلیکا (Project Silica) مایکروسافت  قصد دارد بخشی پازل بایگانی داده ها را حل کند.

تیمی که در پس پروژه سیلیکا قرار دارد مشغول کشف بایگانی مقادیر قابل توجهی از داده ها در یک بایگانی فیزیکی هستند که به حداقل مقدار برق برای آن نیاز است.

در این بایگانی خودکار، قفسه هایی از صفحه های شیشه ای جداگانه وجود دارند که هر کدام از این تکه ها می توانند تا هفت ترابایت داده را در خود ذخیره کنند.

دسترسی به صفحه های شیشه ای از طریق سرووهای رباتیک (Robotic Servos) که توانایی ردیابی یک صفحه شیشه ای را دارند، انجام می گیرد.

تنها نکته ای که وجود دارد این است که پس از نوشتن داده ها روی یک صفحه شیشه ای، دیگر امکان نوشتن مجدد روی آن وجود ندارد.

یک لیزر فمتوثانیه شکل صفحه های شیشه ای را هنگام نوشتن تغییر می دهد و اطلاعات را در وکسل ها (Voxel) ذخیره می کند.

وکسل ها پیکسل هایی سه بعدی هستند که می توانند اطلاعات حجمی را ذخیره کنند.

این وکسل ها در بدنه شیشه کدگذاری می شوند و فقط با یک میکروسکوپ حرکت سریع ، می توان آنها را خواند.

سرووهای رباتیک نیز وظیفه جابجایی و ذخیره این صفحه های شیشه ای را بر عهده دارند.

کل فرایند از هوش مصنوعی مایکروسافت آزور نیرو می گیرد که با توجه به پیچیدگی ساخت یک سامانه خودکار بدون خطا که تعاملات دیجیتالی و فیزیکی را ادغام می کند، استفاده از آن منطقی به نظر می رسد.

صفحه های شیشه ای در کتابخانه پروژه سیلیکا نگهداری می شوند.

سرووهای رباتیک بین قفسه ها حرکت کرده، صفحه شیشه ای را خارج کرده و آن را به بخش خواننده انتقال می دهند.

این فناوری هنوز برای استفاده در مقیاس گسترده آماده نیست.

به گفته  مایکروسافت ، پیش از تبدیل شدن این کتابخانه های شیشه ای به یک هنجار برای ذخیره بلند مدت داده ها در سطح تجاری، چند مرحله توسعه دیگر انجام می شود،

پروژه سیلیکا یک گام بزرگ برای حداقل رساندن ردپای کربن می باشد،

در شرایطی که حفظ ایمن دستاوردهای ما در طول اعصار را نیز تضمین می کند.

منبع : خبر فوری